Het onontdekte potentieel van The Greatest Showman

Je hebt de afgelopen weken vast wel een poster of een trailer langs zien komen van de film The greatest showman. Misschien werd je nieuwsgierig en wilde je de film wel in de bioscoop gaan zien, maar misschien dacht je ook wel; hé, bah, wat een saaie film. Meningen zijn verdeeld over het succes van de film, maar één ding is zeker: you either love it or you hate it.

Pas op: Spoilers!

Ik ben ook naar de bioscoop geweest om te zien of de regisseur de vele beroemde acteurs en actrices, waaronder Hugh Jackman, Michelle Williams, Zac Efron en Zendaya, recht toe doet. Het komt namelijk maar al te vaak voor dat een slechte verhaallijn of een verkeerde keuze van de regisseur de film zo slecht maakt dat zelfs de getalenteerde acteurs en actrices de film niet kunnen redden.

Ik vond het moeilijk om een oordeel te vormen over de film. Stiekem hou ik ontzettend veel van musicalfilms zoals Les Miserables of Moulin Rouge. Ik was dan ook erg benieuwd naar de film en wat voor liedjes ze zouden zingen. Helaas waren de liedjes ook meteen het beste deel van de film en stelde de rest teleur. Ik genoot van de spectaculaire liedjes zoals This is me, maar ook de gevoeligere liedjes zoals Never Enough en Rewrite the stars waren pakkend en ook mooi gezongen door de acteurs. Bijzonder is dat veel van de acteurs zelf de liefjes zongen, soms zelfs live op de set. Door de mix van acteren, zingen én dansen is hun presentatie zeer bewonderenswaardig.

 

Maar de liedjes maken niet de film. Ik deed wat research naar het leven van de echte P.T. Barnum. Hoewel films vaak worden gepromoot als ‘gebaseerd op echte gebeurtenissen’, is het verhaal in kwestie vaak op zoveel manieren aangepast en gedramatiseerd dat er weinig echte feiten overblijven. Zo was P.T. Barnum eigenlijk in de 60 toen hij zijn show opstartte en niet veel jonger, zoals de film doet denken. Bovendien had Barnum nooit een affaire met de operazangeres Jenny Lind en hadden zijn vrouw en hij geen huwelijksproblemen. Persoonlijk vind ik het jammer dat de film het idee geeft dat Barnum verliefd werd op Jenny Lind, terwijl hij in het echt altijd trouw gebleven was aan zijn vrouw Charity. Daarmee doet men de nagedachtenis aan het huwelijk tussen Barnum en zijn vrouw onder.

Tijdens de laatste minuten van de film zie je dat nadat het ‘museum’ is afgebrand en Barnum besluit een rondreizend circus op te bouwen. Hierna stopt de film en verlaten we de zaal met het idee dat Barnum meteen succesvol is met zijn circus en nog lang en gelukkig verder leeft. We weten niet dat het succes van Barnum pas echt een hoogtepunt bereikte toen hij met zijn circus ging rondreizen. Een groot deel (misschien wel het belangrijkste deel) van zijn leven wordt dus niet verteld en dat vind ik erg jammer.

 

Desondanks is The greatest showman een vermakelijke film. Je kunt je zo’n anderhalf uur laten meeslepen door de schitterende kostuums, flitsende choreografieën en pakkende liedjes. Wel vraag ik me af wat voor succes de film had kunnen worden als men voor een andere verhaallijn had gekozen en dieper op het echte leven van P.T. Barnum was ingegaan.

 

Bronnen: 
Afbeelding artikel
Uitgelichte afbeelding

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *