Wat moet je weten als je vrijwilliger bij een dierenasiel wilt worden?

Hallo allemaal! Het is weer even geleden sinds mijn laatste bericht en vandaag wil ik het hebben over iets wat ik zeer belangrijk vind: vrijwilligerswerk, en met name in dierenasiels of dierenpensions. Zelf werk ik sinds 3 maanden bij Animal’s Faith in Maastricht, dat twee vestigingen heeft: een asiel en een pension. De laatste tijd werk ik bij het asiel, wat ik heel leuk vind.

Ik wilde al lange tijd werken in een dierenasiel, maar in mijn voormalige woonplaats was hier geen gelegenheid voor. Toen ik naar Maastricht verhuisde wilde ik iets doen dat me bezig hield, energie kostte en vooral heel erg leuk was. Vrijwilliger worden bij het asiel leek toen voor mij de beste optie en ik heb er geen spijt van gekregen!

Omdat het handig is om je in te lezen en een realistisch beeld te krijgen van hoe het is om in een asiel te werken als vrijwilliger, noem ik in dit artikel een paar dingen die belangrijk zijn om te weten.

 

  • Het is niet zo fris en fruitig als je denkt.

Wat ik me voorstelde van bij een asiel werken was lange wandelingen met honden maken, met ze spelen en trainingen volgen om hun gedrag te verbeteren. In het echt is het heel anders. Als ik een avond bij het asiel werk bestaan mijn taken uit: de honden in de buitenkennels zetten, wandelen met de honden, de honden weer binnen zetten, eten klaarzetten en de honden voeren. Oh, en hier en daar nog wat poep en pis scheppen. Het is dus niet zo hygiënisch als je zou denken. Dat is ook logisch, want het zijn dieren, dus die maken er soms een troepje van. Doe daarom altijd oude kleren en schoenen aan, want je kan nog wel eens vies worden.

 

  • Het duurt even voordat je echt met honden mag gaan werken.

Toen ik begon als vrijwilliger in het pension gedeelte van Animal’s Faith was ik verbaasd – en een klein beetje teleurgesteld – dat ik niet meteen met de honden mocht werken. Mijn werk bestond de eerste tijd uit de kennels schoonmaken, eten klaarzetten en soms de honden – en dan alleen de kleine, makkelijke – binnen of buiten zetten. Het is heel naïef om te denken dat je meteen honden mag uitlaten of trainen, aangezien je praktisch een vreemde bent voor het personeel. Zij weten niet of je goed met de honden om kan gaan en of je er genoeg van af weet. Zelf realiseerde ik me ook dat ik veel dingen nog niet wist. Dingen als: ‘ga niet door je knieën als je een voerbak op de gr

ond zet’ (met gevaar in je gezicht gehapt te worden!) of, ’til je knie op om te zorgen dat een hond je niet bespringt’, blijken essentieel te zijn als je met honden werkt. Want nog iets om over na te denken: asielhonden zitten in het asiel voor een reden. Of dat nou door dominant of agressief gedrag is, of een baasje dat het allemaal niet meer aankon; al deze honden hebben een verhaal, bepaalde karaktereigenschappen waar je rekening mee moet houden. Bijna alle honden in het asiel vertonen probleemgedrag, daarom duurt het een tijdje voordat je met ze mag werken. Waar ik eerst in het asiel maar 5 honden mocht voeren, mag ik er nu al 15 voeren. Je bouwt niet alleen ervaring op, je bouwt ook vertrouwen op met de vaste werknemers. Je wordt je beter bewust van jouw kunnen en je leert beter te reageren op moeilijke of verwarrende situaties. 

Ook leer ik de honden steeds beter kennen – en ik hoop zij mij! Ik werk er maar 1 keer per week, dus zo snel gaat het allemaal niet. Wel weet ik nu welke honden ik zomaar mag aaien en van welke ik maar af beter kan blijven. Zo zijn er 4 ‘badboys’ waar ik nog niet mag (en wil) bij komen. Dit is een viertal grote, agressieve en dominante honden die veel gedragsproblemen en trauma’s hebben. Zo is de een bang voor vreemden, de ander agressief, en dan heb je ook nog die hond die helemáál knettergek is. Wat wel bijzonder is, is dat deze honden – die als ik langskom woest blaffen – muisstil zijn als Bas, een vaste werknemer, langs hun kennels wandelt. Hij kent de honden, is ze de baas. Het is heel bijzonder om te zien hoe goed deze, in mijn ogen woeste monsters, naar Bas luisteren. Zelf hoop ik ooit ook zo goed met honden om te kunnen gaan.

 

  • Werken als vrijwilliger heeft veel voordelen

Vaak worden er bij bedrijven gratis trainingen of workshops voor vrijwilligers georganiseerd, om ze meer te leren over de honden. Zo train je door wandelingen te maken met de honden, krijg je uitleg over hoe honden bepaalde signalen afgeven en leer je hoe je het beste met onze geliefde viervoeters om kunt gaan. Bij het asiel waar ik werk vinden deze trainingen elk maand plaats. Dat is dus een hele leuke manier om de andere vrijwilligers beter te leren kennen en om meer ervaring op te doen, ervaring die je meteen kunt toepassen. Werken als vrijwilliger biedt je mooie kansen om jezelf te verrijken.

Dit zijn de drie belangrijkste dingen die je moet weten als je wilt gaan werken bij een dierenasiel of pension. Het is hard werken, en soms wordt je zowat doof als je door de kennels loopt, maar het is heel erg belonend werk. Ik vind het zelf vooral heel ontspannend om met mijn handen te werken en actief bezig te zijn. Ook verbetert het natuurlijk je gemoedstoestand als je lekker hondjes kunt aaien! Want hoewel de tips hierboven het idee geven dat dat niet zo is, stop ik vaak genoeg kort met mijn werk om de viervoeters te knuffelen! Werken als vrijwilliger geeft je een goed gevoel, want je ziet het resultaat van je werk. Na een tijdje zie je de honden beter gedrag vertonen, of zie je zelfs dat ze geadopteerd worden! Het is altijd fijn om te horen als een van de honden geadopteerd is en te weten dat het asiel goed werkt heeft verricht.

Als je verder benieuwd bent naar mijn ervaringen als vrijwilliger bij het asiel, aarzel dan niet om een vraag te stellen of deel zelf je verhaal over jouw ervaringen!

Wil je meer te weten komen over Animal’s Faith in Maastricht? Klik dan hier.

Bron: http://www.animalsfaith.nl/

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *